2023
Yvonne Versteeg: “Ik leer van Iris dat het gebied van het fijnstoffelijke ervaren kan worden in de moerassige grond, het durven verblijven in het niet weten en de modder. Dat het fijnstoffelijke verborgen kan blijven door heel veel theorie en woorden. In de stilte, met de dienende aanwezigheid van een ander kan het zomaar gebeuren: een inzicht en dieper weten verschijnt, als uit het niets.”
2021
“Ik leef een licht leven, ontmoet de liefste mensen en volg mijn gevoel. Het klinkt allemaal prachtig. Is dit nomadische bestaan dan alleen maar rozengeur en maneschijn? Zeker niet, en het verhaal eindigt hier dan ook niet. Begin vorig jaar had ik nog een belangrijke les te leren. Na vier jaar fulltime ‘huisoppassen’ veranderde mijn perspectief: dat wisselde van ‘ik heb niets nodig’ naar ‘ik heb juist veel nodig’.”
2021
Meestal lees ik zo’n drie non-fictie boeken tegelijk, over eenzelfde onderwerp. Bijvoorbeeld levenswijsheden van oude volkeren, alternatieve manieren van traumaheling of visies op sterven en de dood. Het ene onderwerp leidt tot het andere, waardoor lezen tot een doorlopende studie van levenswijsheden is geworden.”
2021
“Je moet helemaal niks – en daarom verdient dit boek de #1 plek in onze landelijke top 10. Wat ‘moet’ je nou echt doen als je rust wilt? Het beste wat je hiertoe kunt doen, is jezelf zijn. In Vlieg Vrij is dat precies wat je leert van Iris Schlagwein. Zo leer je vanuit je hart en intuïtie te leven, wat jou ongelooflijk veel rust geeft.”
2020
“Als ik een handvol afspraken per week heb, is het veel. Meer zijn en minder doen, dat levert een lichter leven op dan de zaken alsmaar op wilskracht proberen te forceren.”
2020
“Wat is vrijheid voor jou en hoe vind je die vrijheid? Een belangrijke vraag die Iris Schlagwein de laatste vier jaar aan zichzelf heeft gesteld en zeker ook aan de lezers van haar nieuwste boek Vlieg Vrij. Iris (34) uit Noordwijk is schrijfster van twee boeken, levenskunstenaar én huizenoppasser. De aankomende weken verblijft ze op uitnodiging van Jacky Mol in Pakhuis Dekker in Heiloo.”
2020
“Ik heb per jaar ‘maar’ 14 huizen nodig’. Moderne nomade Iris Schlagwein hopte vier jaar lang van oppashuis naar oppashuis. Deze vrije levensstijl bracht haar waardevolle inzichten: ‘Door op huizen te passen heb ik geleerd dat de wereld een goede plek is’.”
2020
“Wat het schrijfproces voor Iris zo plezierig maakte, waren haar meelezers. Of supportgroep, zoals ze het zelf noemt. ‘Zo’n zestig mensen die ik kende uit mijn netwerk. Met hen deelde ik veel. Ze gaven feedback en hadden soms associaties die ik zelf nog niet had bedacht.’ Maar er was ook kritiek uit persoonlijke kring. ‘Mensen vroegen me waarom ik dacht dat mijn verhaal interessant zou zijn’.”
2020
“Ik heb huizenoppassen echt als levensstijl gekozen. Tegenwoordig hoor je zo vaak: ‘Kijk uit! Pas op! Vertrouw niemand!’ Maar mensen vertrouwen mij gewoon hun huis toe, telkens weer. Ik voel me in een ander huis snel op mijn gemak. Thuis zit in mij, waar ik ook ben op de wereld.”
2019
Ideeën over hoe ik hoor te leven, heb ik losgelaten
“Mijn vriend en ik hadden net samen een huis gekocht toen de relatie uitging. Daarna richtte ik me op het vinden van zingeving: wat is voor mij belangrijk? Omdat ik me niet meteen weer wilde vastleggen op een nieuwe plek, heb ik mijn spullen achtergelaten en ging ik op huizen passen. Dat beviel zo goed, dat ik dat nu al drie jaar doe. Per jaar woon ik op zo’n veertien plekken, steeds in een nieuwe omgeving waarin ik op onderzoek uit kan.”
2018
De juiste dingen en mensen verschijnen op je pad
“Dingen gebeuren met een reden, zo ervaar ik dat. Als je er open voor staat, zie je de juiste dingen en mensen op je pad verschijnen. Als kleine mensjes staan we niet op onszelf, we zijn onderdeel van een groter geheel. Als ik naar de natuur kijk, zie ik dat dingen ‘gewoon’ groeien en bloeien. Mijn hart klopt ook zonder dat ik daar iets voor hoef te doen. Dat geeft mij het vertrouwen dat er voor mij gezorgd wordt. Ik kan niet precies zeggen door wie of wat. Soms noem ik het God, Tao of ‘al dat is’, maar ik hoef het niet in een woord te vatten of te begrijpen. Het vertrouwen is voor mij genoeg. Ik ben geïnspireerd door de Tao Te Ching, een eeuwenoud geschrift van het taoïsme. Daarin staan 81 verzen, waarvan er ook een paar in mijn boek staan. Die wijsheden passen erg bij hoe ik in het leven sta.”
2018
Drie heftige gebeurtenissen duwden Iris Schlagwein, zo realiseert ze zich achteraf, het pad op dat leidde naar haar huidige bestaan. Een bestaan zonder elektriciteitsrekeningen of afbetalingen, zonder spullen zelfs: “Alles wat ik nodig heb, zit in een handbagagetrolley”.
2018
Ik heb mijn vader verloren op mijn 14de en kreeg ik een hernia op mijn 23ste. Terwijl ik dacht dat ik alles perfect voor elkaar had, stond mijn leven van het ene op het andere moment op zijn kop. Nu heb ik geleerd om die schijnzekerheid los te laten. Uiteraard maak ik wel plannen, maar als daar iets tussenkomt, kan ik dat ook heel gemakkelijk loslaten.
2018
“‘Nu ben ik al twee jaar bezig met herinneringen verzamelen en ervaring op te doen’, zegt Iris. Ze pende alles neer in acht maanden tijd en creëerde zo haar eigen boek Thuis zonder huis. ‘Ik wilde openhartig en confronterend schrijven over wat in mij omging en wat ik heb meegemaakt.’”
2018
“Als ik het zat ben dan verander ik mijn leven weer. Dat heb ik geleerd toen mijn vader overleed: het leven is kort en dus moet je niet vasthouden aan een plek waar je eigenlijk niet wilt zijn.”
2018
Haar zoektocht naar hoe kan het ook anders kan, is ontstaan toen ze op haar 24ste een hernia kreeg. ,,Ik had veel pijn en weinig energie. Daarom ging ik heel kritisch kijken naar wat mij energie gaf en wat juist energie slurpt. Hoe ik nu werk, is daar het eindresultaat van. Het begon met een grote schoonmaak. Letterlijk.
2017
“Ik pas op de huizen, inclusief poezen, parkieten, goudvissen en planten, van mensen die op vakantie zijn. De ene keer zit ik in een oud huis met tuin, dan weer in een Vinexwijk of een appartement in het centrum.”
