Ik help creatieve zorgpioniers en leiders die zich inzetten voor de kwetsbare mens,
om ruimte te maken voor hun volgende stap in leven en werk.
"Na dit grote project heb ik tijd voor wat ik écht wil"
Ken je die gedachte?
Aandacht geven aan een idee dat al langer in je leeft, kan in je gedachten pas als je agenda leger is.
Als je meer kennis en ervaring hebt opgedaan.
Als je een groter netwerk hebt.
Helaas. Zo werkt het niet.
Je verlangen parkeren en wachten op ‘het juiste moment’ is nooit de oplossing.
Je hoeft maar één ding te doen, en dat is stilstaan.
Daar gebeurt het. Omdat jij stopt, ontstaat er ruimte om te luisteren. Om te onderzoeken wat je drijft – én wat je tegenhoudt.
Alleen als je tijd vrijmaakt voor bezinning, voel je wat er in jou leeft en wat er naar de oppervlakte wil komen. Het is heel makkelijk om zo’n fluisterend verlangen te negeren. Maar het bijzondere is, wanneer jij stilstaat en aandacht opbrengt, gaat het leven bewegen en ontstaan de kansen waar je al zo lang op wacht.
Van binnen naar buiten leven
Lang heb ik hard gewerkt. Op wilskracht en overtuiging heb ik veel moois bereikt: ik ben zowel kunstzinnig (HKU) als academisch (VU, cum laude) opgeleid, heb twee boeken geschreven en een TEDx-talk gegeven.
Maar mijn leven kreeg pas een schittering toen ik mijn keuzes begon te maken op basis van wat ik nodig had. Op basis van wat ik verlangde van het leven, van werk, van een liefdesrelatie. Wat heb ik nodig om me vervuld te voelen? Wat geeft mijn leven betekenis? Durf ik daar aandacht aan te geven?
Voor veel vrouwen is het bijna vanzelfsprekend om eerst af te stemmen op de buitenwereld, en wat daar mogelijk is, in plaats van op jezelf en wat mogelijk kan zijn.
Je weet dat afstemmen op jezelf belangrijk is om keuzes te kunnen maken vanuit je hart, maar in de praktijk is dat nog niet zo makkelijk. Zeker in de tweede levenshelft, wanneer je zowel professioneel als privé veel verantwoordelijkheid draagt, voor jongvolwassen kinderen én ouders zorgt en een rijk sociaal leven hebt.
Wat ik nodig bleek te hebben? Ik snakte naar inspiratie en diepgang, naar geestelijke voeding, naar intimiteit en werkelijk gezien worden, met álles van mij. Ik wilde me niet meer kleiner maken om de ander te sparen.
Een spirituele zoektocht langs verschillende oude en nieuwe tradities volgde, langs wijsgeren in binnen- en buitenland. Acht jaar lang woonde ik in huizen van anderen, wanneer zij op vakantie waren, zonder dat ik een eigen huis had. Een ultiem licht en vrij leven.
Van Ayahuasca-ceremonies en dagenlang vasten, tot rituele zangcirkels, ecstatic dance en ademwerk, ik heb het allemaal geprobeerd.
Spiritualiteit in mijn leven verwelkomen heeft me veel gebracht. Het leek goed om daar veel aandacht aan te geven, maar het betekende uiteindelijk ook afleiding. De ervaring van een-zijn, van licht en liefde, leidde me af van iets belangrijks: het leven zelf. Wat te doen?
Ik hoefde maar één ding te doen: stilstaan.
Gelukkig had ik daar al enige ervaring mee.
Ik werd gedwongen tot stilstaan toen ik op relatief jonge leeftijd een ernstige hernia kreeg, waardoor ik een tijd niet meer kon lopen. En waardoor ik niet meer weg kon rennen voor een diep rouwproces, dat ik tien jaar lang had uitgesteld.
Wanneer je stilstaat word je je bewust van wat er in je leeft.
Beetje bij beetje leerde ik subtiele sensaties en gevoelens waarnemen. Ook de pijnlijke.
Ik leerde duidelijk onderscheiden wat ‘oud’ en ‘van nu’ is. Wat van mij is en van de ander.
Ik opende meer en meer. Kon eindelijk ontvangen. Mijn grenzen waren duidelijk en ik kon ze helder en stevig aangeven, zodat ze zonder gedoe gerespecteerd werden. Familierelaties en vriendschappen verdiepten zich (of verdwenen). Ik begon de ruimte in te nemen die ik zo verlangde.
Wanneer je ruimte maakt voor wat jou ten diepste drijft, krijgt de altijd aanwezige levensstroom de kans om vrij te bewegen. Hard werken wordt zacht werken. Krampachtig controle houden en doorgaan wordt overgave.
Eindelijk voelde ik me innerlijk rustig en gevoed, met een ontspannen lijf en een diep vertrouwen dat het goed is – zelfs als het leven uitdagend, pijnlijk of spannend is.
Dit ontwikkelingsproces, dat volgens mij eigen is aan elk mensenleven, fascineert mij enorm. Wat het betekent om mens te zijn, met een wonderlijk sterk en tegelijk kwetsbaar lichaam? Deze fascinatie voedt mijn werk als autonoom kunstenaar en als geestelijk verzorger in de ouderenzorg. In Een Jaar met Iris komen al mijn interesses, talenten en expertise samen.
Je wilt ruimte maken voor wat er in jou leeft. Voor álles van jou.
Luister naar de fluisteringen van jouw verlangens en behoeften. Waar te beginnen?
Plan nu een gratis kennismakingsgesprek in om jouw situatie en vragen met me te bespreken.
Ik heb eerder samengewerkt met:
Ik zie dat veel leiders en pioniers een diepe drang tot zelfexpressie hebben. Ze komen daar echter niet toe, omdat ze veel tijd stoppen in waar ze heel goed in zijn. Er is altijd een volgend project of interessante klus.
Ik faciliteer de tijd en aandachtsvolle ruimte om helderheid te scheppen. Over wie ze nu zijn, wat ze nodig hebben, wat ze verlangen van het leven en wat dit voor ze betekent.
Tijdens Een Jaar met Iris zet ik al mijn levenservaring en professionele kennis in, om je te helpen om structureel ruimte te maken voor jezelf. Zodat je zacht fluisterende verlangens gaat horen, en… daadwerkelijk gaat volgen.
Hoe ziet jouw huidige situatie eruit? Ik luister graag naar wat je bezighoudt en ben benieuwd of Een Jaar met Iris past bij wat jij nodig hebt. Plan een gratis kennismakingsgesprek in, dan gaan we samen op onderzoek uit.
Thuis zijn bij jezelf betekent voor mij een diep vertrouwen voelen en keuzes maken vanuit je hart – Iris Schlagwein
SYS Platform - Website platform voor ambitieuze ondernemers