Bedding voor existentiële ontwikkeling, voor leiders en pioniers in maatschappelijke organisaties

Iris Schlagwein

"Ik heb behoefte om me verder ontwikkelen, maar niet met nóg een symposium of cursus"

Die gedachte is mij niet vreemd.

Een cursus om nieuwe vaardigheden aan te leren is fijn maar eenzijdig. Boeken lezen om je kennis te verdiepen wil je wel, maar er liggen al stapels op je te wachten. Een symposium bezoeken geeft nieuwe inzichten, maar niet op persoonlijk vlak. 

Niets van dit bevredigt je behoefte echt. 

Tegelijkertijd kun je veel, doe je veel en wil je veel (en dat alles met plezier en voldoening), waardoor het verlangen om te ontwikkelen minder prioriteit krijgt. 

Wat zou er gebeuren als je de tijd en ruimte neemt om je open te stellen voor dat verlangen, zonder dat je weet wat dat je zal brengen? 

Me openstellen voor dat wat er door mij heen geleefd wil worden, heb ik tot kunst verheven.

Juist omdat ik veel te lang niet zo heb geleefd. Ik had een hard pantser om me heen, voelde weinig en hield iedereen op afstand.

Ik werkte hard en ging altijd door. Op wilskracht en overtuiging heb ik zeker veel moois bereikt: ik ben zowel kunstzinnig (HKU, BDes Scenografie) als academisch (VU Amsterdam, cum laude Master Interfaith Spiritual Care) opgeleid, heb twee boeken geschreven en een TEDx-talk gegeven.

Maar mijn leven kreeg pas een schittering toen ik me openstelde voor het leven, en eerlijk werd over wat ik nodig had. Over wat ik verlangde van het leven, van werk, van een liefdesrelatie. Wat heb ik nodig om me vervuld te voelen? Wat geeft mijn leven betekenis? Hoe kan ik daar aandacht aan geven? 

mediteren

Van binnen naar buiten leven

Voor veel vrouwen is het bijna vanzelfsprekend om eerst af te stemmen op de buitenwereld en wat daar mogelijk is, in plaats van op jezelf en wat mogelijk kan zijn.

Je weet dat afstemmen op jezelf belangrijk is om de juiste keuzes te kunnen maken, maar in de praktijk is dat nog niet zo makkelijk. Zeker in je tweede levenshelft, wanneer je zowel professioneel als privé veel verantwoordelijkheid draagt, voor kinderen én ouders zorgt en een rijk sociaal leven hebt.

Wat ik nodig bleek te hebben? Ik snakte naar inspiratie en diepgang, naar geestelijke voeding, naar intimiteit en werkelijk gezien worden, met álles van mij. Ik wilde me niet meer kleiner maken om de ander te sparen. 

Een spirituele zoektocht langs verschillende oude en nieuwe tradities volgde, langs wijsgeren in binnen- en buitenland. Acht jaar lang woonde ik in huizen van anderen, wanneer zij op vakantie waren, zonder dat ik een eigen huis had: een ultiem licht en vrij leven.

Van Ayahuasca-ceremonies en dagenlang vasten, tot rituele zangcirkels, ecstatic dance en ademwerk, ik heb het allemaal geprobeerd. 

Spiritualiteit in mijn leven verwelkomen heeft me veel gebracht. Het leek goed om daar veel aandacht aan te geven, maar het betekende uiteindelijk ook afleiding. De ervaring van een-zijn, van licht en liefde, leidde me af van iets belangrijks: het leven zelf. Wat te doen?

Ik hoefde maar één ding te doen: stilstaan, om naar mijn eigen wijsheid te luisteren.

Gelukkig had ik daar al enige ervaring mee.

Ik werd gedwongen tot stilstaan toen ik op jonge leeftijd een ernstige hernia kreeg, waardoor ik wekenlang niet meer kon lopen. Waardoor ik niet meer weg kon rennen voor een diep rouwproces, dat ik tien jaar lang had uitgesteld. 

Wanneer je stilstaat word je je bewust van wat er in je leeft. 
Beetje bij beetje leerde ik subtiele sensaties en gevoelens waarnemen. Ook de pijnlijke. 
Ik leerde duidelijk onderscheiden wat ‘oud’ en ‘van nu’ is. Wat van mij is en van de ander. 

Ik opende meer en meer. Kon eindelijk ontvangen. Mijn grenzen werden duidelijk en ik kon ze helder en stevig aangeven, zodat ze zonder gedoe gerespecteerd werden. Familierelaties en vriendschappen verdiepten zich (of verdwenen).

Ik begon de ruimte in te nemen die ik zo verlangde. 

Wanneer je ruimte maakt voor wat jou ten diepste drijft, krijgt de altijd aanwezige levenskracht de kans om vrij te bewegen. Hard werken wordt zacht werken. Krampachtig controle houden wordt overgave. Stug doorgaan wordt compassievol reflecteren. 

Eindelijk voelde ik me innerlijk rustig en gevoed, met een ontspannen lijf en een diep vertrouwen dat het goed is – zelfs als het leven uitdagend, pijnlijk of spannend is.

Dit existentiële ontwikkelingsproces, dat eigen is aan elk mensenleven, fascineert me. Wat betekent het om mens te zijn, met een wonderlijk sterk en tegelijkertijd kwetsbaar lichaam? Deze fascinatie voedt mijn werk als autonoom kunstenaar en als geestelijk verzorger in de ouderenzorg. In in beide rollen heb ik het ‘me openen voor wat zich aandient’, tot kunst verheven.

Mijn academische, artistieke en doorleefde expertise in de existentiële ontwikkeling van mensen wil ik delen. Daarom heb ik Een Jaar met Iris opgezet, zodat ervaren professionals met een behoefte aan diepgang, ruimte kunnen maken voor wat er door hen heen geleefd wil worden. 

Je wilt ruimte maken voor je ongebreidelde levenskracht.

Maak ruimte voor álle delen van jou, ook de delen die in je huidige rollen onderbelicht zijn. Wordt een integer, heel mens in alle facetten van je leven, zonder zweverig te worden*. 

*Voor de duidelijkheid: van de uitspraak ‘alles mag er zijn’ in New Age-kringen, krijg ik de kriebels. Ik bedoel dus dat je je rafelranden onderzoekt en vervolgens verantwoordelijkheid neemt en er volwassen mee omgaat.

Herkenbaar? Plan nu een gratis kennismakingsgesprek in om jouw situatie en vragen met me te bespreken.

Vers 45 uit Tao Te Ching, the book of the way. Lao Tzu, translated by Stephen Mitchell.

Maak ruimte om te onderzoeken wat je drijft - én wat je tegenhoudt.

Ik zie dat veel leiders en pioniers een diepe drang tot zelfexpressie hebben. Ze komen daar echter niet toe, omdat ze veel tijd stoppen in waar ze heel goed in zijn. Er is altijd een volgend project of interessante klus.

Ik faciliteer de tijd, structuur en aandachtsvolle ruimte om helderheid te scheppen en ideeën op te doen. Over wie je nu bent, wat je nodig hebt, wat je verlangt van het leven en wat dit voor je betekent.

Tijdens Een Jaar met Iris zet ik al mijn levenservaring en professionele kennis in, om je te helpen met jouw existentiële ontwikkeling. 

Hoe ziet jouw huidige situatie eruit? Ik luister graag naar wat je bezighoudt en of Een Jaar met Iris mogelijk past bij wat jij nodig hebt. Plan een gratis kennismakingsgesprek in, dan gaan we samen op onderzoek uit. 

“Thuis zijn bij jezelf betekent voor mij een diep vertrouwen voelen en keuzes maken vanuit je hart” – Iris Schlagwein