Dit is hoe de ideale relatie eruit ziet

Deel op facebook
Facebook
Deel op twitter
Twitter
Deel op linkedin
LinkedIn
Deel op email
Email

[ BLOG ] Grapje – dat weet ik niet. Relaties tussen mensen zijn zo veelomvattend dat ik er niks over kan beweren, zonder dat het tegendeel óók waar is. Toch vind ik het leuk mijn observaties en bijbehorende vragen te delen. Want steeds vaker heb ik het idee dat de manier waarop we gewend zijn om een relatie vorm te geven, niet meer past.

Het klassieke plaatje van man & vrouw die trouwen, kinderen krijgen en samenzijn tot de dood hen scheidt, is bijna unieker dan de vele nieuwe vormen van samenzijn, zoals samengestelde/ eenouder/ drieouder gezinnen. Hoe kan dat? Werkt dat klassieke plaatje gewoon niet meer in de huidige tijd of is er een andere reden waardoor sommige relaties niet houdbaar meer zijn?

Een relatie met voorwaarden

In de ‘relatie met voorwaarden’ is de (ongeschreven) regel: 

Je mag alleen met mij liefde ervaren. 

Zodra je beslag legt op iemands liefde en je voorwaarden gaat stellen waar de ander aan moet voldoen zodat jij van diegene kunt houden, is de liefde snel gedoofd.
Dat is makkelijk te beamen, natuurlijk gun je je lief alles. Je zou hem of haar niet willen belemmeren, dat zou jij andersom ook niet willen. Maar hoe zit het met de volgende voorwaarden?

Ik vind je alleen leuk als…

  • je me genoeg aandacht geeft (en wat genoeg is, bepaal ik)
  • je bij/met mij wil wonen (als je ergens anders wil wonen dan bij mij voel ik me in de steek gelaten / vertrouw ik je niet / heb ik geen controle over wat je wel en niet doet)
  • je doet wat ik verwacht (je moet niet ineens heel anders gaan doen want dan raak ik in de war) 

Hoe verstikkend voelt dat? Toch is het hoe we vaak handelen in de relaties die ons het dichtst aan het hart liggen.

Loslaten is het toverwoord

Als iemand je niet zoveel boeit, een buurman of via-via kennis, is het makkelijk om los te laten. Maar als je veel liefde voor iemand voelt, begint de innerlijke strijd – iedere ouder zal dat gevoel herkennen.

In the track of fear we have so many conditions, expectations, and obligations that we create a lot of rules just to protect ourselves against emotional pain, when the truth is that there shouldn’t be any rules. These rules affect the quality of the  channels of communication between us, because when we are afraid, we lie. If you have the expectation that I have to be a certain way, then I feel the obligation to be that way.
The truth is I am not what you want me to be. When I am honest 
and I am what I am, you are already hurt, you are mad. Then I lie to you, because I’m afraid of your judgment. I am afraid you are going to blame me, find me guilty, and punish me. Miguel Ruiz, The Mastery of Love: A Practical Guide to the Art of Relationship

Je wéét dat je iemand vrij wilt laten. Maar als dat vrijlaten raakt aan jouw angst voor afwijzing, treden je beschermingsmechanismen in werking, zoals Ruiz zo mooi beschrijft in zijn boekje Meesterschap in Liefde (tip!).
Je gaat veiligheid, zekerheid en bevestiging zoeken.

Vind je me nog lief?
Hou je nog wel van me?

En past je gedrag aan om moeilijkheden te voorkomen en de relatie in stand te houden. Tijdelijk best te doen, maar geen goed plan voor de lange termijn. Loslaten is de kunst. Geen voorwaarden ophangen aan het weggeven van jouw liefde. Vrij om te geven en vrij om te krijgen. 

Lees hier hoe ik anderhalf jaar geleden mijn liefdesverslaving aanpakte

Dat brengt me bij een volgende relatievorm

De vrije relatie, of open relatie. De ongeschreven maar vaak wel bewust uitgesproken regel is:

We voelen liefde voor elkaar en je mag met iedereen die daarvoor openstaat universele liefde ervaren. 

Of ik het nu een open relatie noem, vrije liefde of whatever. Het idee is dat Alles Liefde is. Dat je met iedereen Universele Liefde kunt ervaren en je je niet wilt beperken tot het liefhebben van één persoon. 

Want, je tot één persoon beperken betekent…

Stel, je leest graag fantasyboeken. Super leuk. Maar wat als je gedwongen wordt alleen nog maar fantasy te lezen? Je loopt in de bibliotheek wel eens langs de non-fictie maar hee… dat is verboden terrein. Hoe lang ga je fantasy nog leuk vinden? Hoe mooi is het als je óók non-fictie mag lezen. En strips. En detectives. Je verrijkt je binnenwereld, wat je begrip en ervaring van fantasy verruimt.

Vrij liefhebben is mogelijk

Zo vrij liefhebben is zeker mogelijk, zowel in vriendschappelijke als romantische relaties, zowel in platonische als seksuele relaties. Door niks te willen of te forceren is er de benodigde openheid, waarin Liefde gewoon kan zijn. Je gaat daarbij niet uit van ‘we doen het zo omdat we het altijd zo doen’, maar elk samenzijn is nieuw: twee onafhankelijke individuen die elkaar ontmoeten.

Wanneer je uitzoomt en het grotere geheel beziet, is het heel inderdaad heel onlogisch om de ultieme vorm van Liefde te beperken tot één persoon. Je voelt het verlangen om vanuit heelheid en dicht bij jezelf, een ander in liefde te ontmoeten, ongeacht wie dat is. Dus waarom zou je het geven van jouw liefde tot één persoon – namelijk je partner – beperken?

Het verschil tussen ontmoeting en relatie

Wanneer je inzoomt en naar de dagelijks realiteit kijkt, is het dan mogelijk om op deze manier een relatie vorm te geven?
Het ligt eraan hoe je een relatie definieert en wat je er beiden van verwacht.
Ik ken het gevoel van iemand op deze manier ontmoeten, maar het losse karakter ervan kan ook een beperking opleveren. Is het door de enorme vrijheid nog wel een ‘relatie’ te noemen? Het verschil zit ‘m in tijdsduur en commitment.

Ontmoeten heeft een los karakter. Of je nu één of meerdere ontmoetingen hebt, het uitgangspunt is dat er na de ontmoeting of tussen de ontmoetingen door, niets is of hoeft te zijn. Voor de duur van de ontmoeting ben je toegewijd, daarna ga je over tot de orde van de dag. Tot je weer een nieuwe impuls voelt om de ander te ontmoeten.

Daartegenover staat dat het woord relatie het verstrijken van tijd impliceert – het gaat om hoe je je tot elkaar relateert. Daar is een bepaald kader voor afgesproken en je vraagt elkaar daaraan toegewijd te zijn. Zelfs al zijn er weinig ontmoetingen, de relatie duurt in de tussentijd voort.

De ideale relatie

Is dan de ideale relatie je verbinden met één persoon, met als doel beider eigen spirituele ontwikkeling? Door Jan Geurtz de ‘spirituele relatie’ genoemd?

De uitgesproken regel hierbij is:

Mijn intentie is om samen de volgende stappen in mijn spirituele ontwikkeling te zetten. Ik verbind me graag voor langere termijn met jou, opdat we samen een groeiproces kunnen doormaken. Je mag met iedereen universele liefde ervaren.

Je ziet elkaar als grootste teacher en bent toegewijd aan een gezamenlijk doel. 

De middenweg tussen loslaten en verbinden

Hoe kun je binnen het verbinden genoeg ruimte ervaren om weg te gaan, in het vertrouwen terug te mogen komen?
En de ander laten gaan voor zolang nodig is om terug te willen komen?

Liefhebben wordt dan een subtiel spel tussen het aardse en het hemelse.
Tussen ingezoomd (ik ben mens met behoefte tot verbinden) en uitgezoomd (ik ben ziel en All-een).
Tussen doen en zijn.
Vanuit totale eenheid en liefde en tevreden met jezelf, de ander loslaten, in de geruststellende wetenschap dat de ander er gewoon is.

Wat is daarvoor nodig? 

De eerste uitdaging is om je te verhouden tot de collectief geaccepteerde normen en waarden als het over relaties gaat.

Want waarom kom je niet samen, als ‘stel’,  naar verjaardagen of familie-uitjes?
Hoezo ga je alleen op reis als je een partner hebt?
Hoe kan het dat je elkaar soms drie weken niet ziet en spreekt, zit de relatie dan nog wel goed?

De grootste uitdaging zit in het managen van jezelf

Maar een grotere uitdaging is om niet verstrikt te raken in eigen trauma’s en innerlijke kind-pijn, zaken die ongetwijfeld aangeraakt gaan worden binnen het contact. Daarin kunnen ontspannen en ondanks de pijn in verbinding blijven, vraagt een diep vertrouwen. 

Het vraagt volledige overgave aan wat er ervaren wil worden. Ben je bereid in diepe pijn te verkeren, met vrijheid, bliss en  gelijkmoedigheid als uiteindelijke beloning? Ook vraagt het nieuwsgierigheid naar en gewaar zijn van je innerlijke processen, het blijvend verwachten van wonderen en tegelijk verwonderd en dankbaar enthousiast zijn over elke synchroniciteit.

Geen geringe opgave

Dat is geen geringe opgave, maar wanneer je trouw aan jezelf wilt zijn en wilt groeien in bewustzijn, ontkom je er niet aan. Dan kan het juist behulpzaam zijn om Liefde op dat niveau met één partner aan te gaan. Misschien is het zelfs wel de enige manier, iemand waar je een tijdje mee op reist. Iemand die je volledig kunt vertrouwen. Niet voor een of een aantal ontmoetingen in Liefde, maar ook als het lelijk en pijnlijk wordt – of lijkt.

Dan betekent het verbinden met een partner het actief willen aangaan van een reis, met als doel de spirituele ontwikkeling van beide partners. Niet de relatie is dan het hoogste goed, dat koste wat kost behouden moet worden, maar het regelmatig afvragen: dient ons samenzijn nog steeds ons gezamenlijk doel? Om de relatie, als dat niet meer het geval is, ook weer in liefde los te laten.

 


Steun je favoriete schrijver

Ben je geraakt of geïnspireerd door mijn schrijven? Heeft het je inzicht gegeven of geholpen om je perspectief te veranderen? Mocht je iets terug willen doen, kun je me op de volgende manieren supporten:

  • Laat een reactie achter onder dit bericht op of social media, ik vind het fijn te weten dat je meeleest en -leeft.
  • Deel mijn website of een van mijn blogs via jouw social media en tag me in je bericht. Ik ben actief op Facebook, Instagram en LinkedIn.
  • Doneer een financiële bijdrage via Support een schrijver.
  • Nodig me uit om een (huiskamer-) lezing te geven op je evenement.
Deel op facebook
Facebook
Deel op twitter
Twitter
Deel op linkedin
LinkedIn
Deel op email
Email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *